Konwicki

Lidia Sadkowska-Mokkas, Konwicki. Cudzoziemiec tranzytowy. Wydawnictwo Bellona, 2017

„JEDNA Z NAJWAŻNIEJSZYCH POSTACI POLSKIEJ KULTURY POWOJENNEJ, ZNAKOMITY PISARZ, A ZARAZEM WYBITNY REŻYSER FILMOWY.
Konwicki. Cudzoziemiec tranzytowy to pierwsza próba biograficznego spojrzenia na życie oraz twórczość pisarza,wnikliwy i czuły zapis kondycji niezwykłego człowieka, twórcy, którego biografia najpełniej odzwierciedla najbardziej dramatyczne doświadczenia Polski i Polaków. Portret wybitnego literata, reżysera, scenarzysty rekonstruowany na podstawie rozmów, audycji radiowych, dokumentów, wspomnień, ale przede wszystkim wyłaniający się z jego książek, scenariuszy i filmów.

Już za życia stał się legendą. Był czas, kiedy każda jego kolejna książka stawała się literackim wydarzeniem, wywoływała burzliwą dyskusję. Gdy po raz pierwszy, tym razem w oficjalnym obiegu, ukazała się Mała apokalipsa,bestseller czasów PRL, powieść w jednym z warszawskich punktów sprzedawano bezpośrednio z ciężarówki. I tylko jednego dnia na stołecznych ulicach sprzedaż osiągnęła rekordowy pułap –5 tysięcy egzemplarzy, sukces, o jakim może tylko pomarzyć każdy współczesny autor.

(źródło opisu i okł.: www.ksiegarnia.bellona.pl)

Sprawdź dostępność w katalogu



Makuszyński

Mariusz Urbanek, Makuszyński. O jednym takim, któremu ukradziono słońce. Wydawnictwo Czarne, 2017

„Autor najpoczytniejszych książek dla młodych czytelników, ojciec Koziołka Matołka, nie za bardzo lubił dzieci. Swoich nie miał. Twórca przesympatycznych bohaterek, nieprzewidywalnych i niezależnych młodych kobiet, był mizoginem. Zdeklarowany tradycjonalista i konserwatysta przyjaźnił się ze skamandrytami.

Kochał życie, nienawidził łzawych tragedii, a „Jontka z Halki powiesiłby z czystym sumieniem”. Niektórzy twierdzili, że był „bawidamkiem, kokietującym i mizdrzącym się do czytelników z minoderią salonowej lwicy”. Nałkowska nie cierpiała jego nieznośnego sentymentalizmu. W wydanej w 1953 roku Literaturze międzywojennej pisano, że Makuszyński nie gardzi „tanimi chwytami, schlebiającymi typowym gustom drobnomieszczańskim”.

II Rzeczpospolita w jego powieściach była szczęśliwym krajem dobrych ludzi. Komunistyczni decydenci zarzucali mu, że nie widział kontrastów i walki proletariatu z krwiożerczym kapitałem. Ale nie mieli racji. Zachowując humor, ironię, zachwyt światem i wiarę w ludzką dobroć, Makuszyński opisywał Polskę bez retuszu. Bieda, a wręcz skrajne ubóstwo, często boleśnie doświadczały jego powieściowych bohaterów. Autor znał je z własnego doświadczenia. Rodzinie wcześnie pozbawionej ojca wcale się nie przelewało i wczesne lata Kornela należały do zdecydowanie chudych. Jako bystry obserwator dostrzegał też, z jakimi trudnościami borykał się młody kraj.

Sam Makuszyński przeżywał wtedy swój najlepszy okres. Każda jego książka miała po trzy, cztery wydania – a niektóre nawet dziesięć. Jednak po latach prosperity los znowu się odwrócił. W czasie okupacji pisarz ledwo wiązał koniec z końcem, a po wojnie, nie godząc się na kompromisy, został reliktem minionej epoki. W 1951 roku jego powieści znalazły się na liście książek „ideologicznie szkodliwych”.

Na nic okazały się jednak starania komunistów, by skazać Makuszyńskiego na damnatio memoriae. Kolejne pokolenia zaczytywały się Szatanem z siódmej klasy i przeżywały przygody panny z mokrą głową wbrew głosom przed- i powojennych krytyków.

Próby czasu nie przetrwała tylko „dorosła” twórczość pisarza.”

Co autor miał na myśli: Mariusz Urbanek (copyright Wydawnictwo Czarne)

(źródło opisu i okł.: www.czarne.com.pl)

Sprawdź dostępność w katalogu



Prus. Śledztwo biograficzne

Monika Piątkowska, Prus. Śledztwo biograficzne. Wydawnictwo Znak, 2017

„Ma trzy oblicza: Aleksander Głowacki, Jan w Oleju, Bolesław Prus. Rozproszone ślady jego biografii odnaleźć można nie tylko w archiwach i źródłach z epoki, ale przede wszystkim przemycone w jego twórczości. To z niej dowiedzieć się można o nim rzeczy najważniejszych, jakby grał z czytelnikiem w kotka i myszkę.

Monika Piątkowska, łącząc temperament detektywa z wnikliwością psychologa, przeprowadza drobiazgowe śledztwo i tworzy pełnowymiarowy portret pisarza genialnego i nie docenianego przez współczesnych, prześladowanego przez liczne manie, otoczonego kobietami i owładniętego szaleńczą zazdrością o sławę Sienkiewicza. Prus, którego dzięki niej poznajemy, nie jest spiżową figurą na postumencie, lecz prowadzącym podwójne życie, targanym namiętnościami człowiekiem z krwi i kości.”

(źródło opisu i okł.: www.znak.com.pl)

Sprawdź dostępność w katalogu

Pozostałe nowości i bestsellery wydawnictwa Znak na stronie www.znak.com.pl

 



W oparach absyntu

Iwona Kienzler, W oparach absyntu. Wydawnictwo Bellona, 2017

„Książka opowiada o skandalach zarówno tych artystycznych, jak i obyczajowych, które do żywego bulwersowały opinię publiczną. PODKOWIŃSKI, KOMORNICKA, PRZYBYSZEWSKA, KASPROWICZ.

Okres Młodej Polski jawi nam się barwniej i bardziej szaleńczo od poprzedniego okresu – pozytywizmu.

W dziedzinie sztuki wiele się działo i w Warszawie, i w Krakowie, także na prowincji. Polski na mapie nie było, a mimo to życie kulturalne Polaków kwitło: pisano i wystawiano sztuki, ukazywały się książki, malowano i tworzono pomimo cenzury we wszystkich zaborach. Nad wszystkim unosił się duch dekadentyzmu, urok końca wieku, co rusz wybuchały skandale i zawzięcie romansowano. W oparach alkoholu i narkotyków, bez grosza przy duszy, ale sztuka nie na pieniądzach wszak polega.

Książka opowiada o skandalach zarówno tych artystycznych, jak i obyczajowych, które do żywego bulwersowały opinię publiczną. Podkowiński niszczący własne dzieło w warszawskiej Zachęcie, młoda poetka Maria Komornicka, mająca poważne problemy z identyfikacją z własną płcią, zjawiskowa Dagny Juel-Przybyszewska, która rozkochała w sobie niemal cały artystyczny Kraków, i arcyszatan modernizmu – Stanisław Przybyszewski, rozbijający małżeństwo swego przyjaciela Jana Kasprowicza – oto niektórzy bohaterowie tej publikacji, zabierającej Czytelników w fascynującą podróż w czasie.”

(źródło opisu i okł.: www.ksiegarnia.bellona.pl)

Sprawdź dostępność w katalogu



Najlepiej w życiu ma twój kot

Najlepiej w życiu ma twój kot. ListyWisława Szymborska, Kornel Filipowicz, Najlepiej w życiu ma twój kot. Wydawnictwo Znak, 2016

„Najlepiej w życiu ma Twój Kot, bo jest przy Tobie” – pisze z Zakopanego przyszła Noblistka Wisława Szymborska do Kornela Filipowicza. To po jego śmierci powstanie słynny wiersz „Kot w pustym mieszkaniu”.

Nie byli typową parą – spędzili ze sobą ponad dwadzieścia lat, ale nigdy razem nie zamieszkali. „Byliśmy końmi, które cwałują obok siebie” – mówiła.

W chwilach rozłąki zawsze pisali do siebie listy. Listy zabawne, liryczne, miłosne. Znajdziemy w nich i intymne wyznania i ceny cielęciny czy jajek, refleksje nad własnym warsztatem pisarskim i nad twórczością kolegów, opowieści o rodzinie i przyjaciołach.

Mistrzowsko napisane, pełne tęsknoty i czułości pozwalają wniknąć w wyjątkowe uczucie łączące dwoje ludzi, którzy – jak o nich mówiono – nawet jeśli stali do siebie plecami, cały czas patrzyli sobie w oczy.

(źródło opisu i okł.: www.znak.com.pl)
Pozostałe nowości i bestsellery wydawnictwa Znak na stronie www.znak.com.pl


Pilch w sensie ścisłym

Pilch w sensie ścisłym. Biografia Katarzyna Kubisiowska, Pilch w sensie ścisłym. Wydawnictwo Znak, 2016

„Wydawać by się mogło, że Jerzy Pilch w swoich książkach powiedział o sobie wszystko. Nie jest to prawda. Nie jest też prawdą, że jego trzęsące się ręce to efekt alkoholowej choroby, albo – jak chcą inni – kara za grzechy.

Bestsellerowy pisarz skrył za zasłoną literackiej fikcji wiele tajemnic. Czasem czarujący i uroczy, czasem zimny i niedostępny. Ta kontrowersyjna, pierwsza biografia powstała z Pilchem i wbrew Pilchowi, obdziera go z fikcji, by pokazać całą prawdę.

Jerzy Pilch: – Ile dostałaś czasu? – Dwa lata. – Aha, czyli liczą na to, że przed wydaniem zdążę umrzeć.”

(źródło opisu i okł.: www.znak.com.pl)

Sprawdź dostępność w katalogu

Pozostałe nowości i bestsellery wydawnictwa Znak na stronie www.znak.com.pl

Zrealizowano ze środków finansowych Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa

 

Znalezione obrazy dla zapytania narodowy program rozwoju czytelnictwa logo



Nic zwyczajnego. O Wisławie Szymborskiej

Nic zwyczajnego. O Wisławie SzymborskiejMichał Rusinek, Nic zwyczajnego. O Wisławie Szymborskiej. Wydawnictwo Znak, 2016

„Piętnaście lat sekretarzowania takiej osobie? Doprawdy, nie było w tym nic zwyczajnego.

Ona – świeżo upieczona Noblistka, On – magister filologii polskiej. Miał jej pomagać przez trzy miesiące, między przyznaniem a wręczeniem nagrody w 1996 roku. Został dłużej. Poetka i jej Pierwszy Sekretarz.

W tej książce spotykamy Wisławę Szymborską, której do tej pory nie znaliśmy.
To portret osoby nieprzeciętnej, damy o niezwykłym poczuciu humoru, a zarazem umiejętności mówienia o sprawach najistotniejszych. Portret, który pozwala zbliżyć się do niej i istoty jej poezji.

Ekscentryczna starsza pani. Rozchichotana, czasami frywolna, lubiąca językowe zabawy i „practical jokes”. Wolała rozmowy ze zwykłymi ludźmi niż kongresy poetów i dyskusje z intelektualistami.

Depresyjna. Melancholijna. Surowa w sądach o sobie i innych. Perfekcjonistka, nie znosząca rozmów o błahostkach i marnowania czasu na spotkania z ludźmi, które nic jej nie dawały oprócz, jak mówiła, pustych kalorii.

Po Noblu powtarzała, że zrobi wszystko, żeby nie stać się osobistością, lecz pozostać osobą. Kiedyś rozpoznał ją taksówkarz i powiedział: „To dla mnie zaszczyt wieźć taką osobliwość”. Trochę racji miał: była dość osobliwym przedstawicielem naszego gatunku.

Z takim taktem, subtelnością i wnikliwością mógł o Noblistce napisać tylko jeden Autor”.

(źródło opisu i okł.: www.znak.com.pl)

Sprawdź dostępność w katalogu

Pozostałe nowości i bestsellery wydawnictwa Znak na stronie www.znak.com.pl



Dymny. Życie z diabłami i aniołami

Dymny. Życie z diabłami i aniołamiMonika Wąs, Dymny. Życie z diabłami i aniołami. Wydawnictwo Znak, 2016

„Agresywny awanturnik i prowokator. Żył z pożarem w głowie, nieuchronnie zmierzał ku samozagładzie. Taki polski James Dean. Tajemnica jego przedwczesnej śmierci wiedzie do mrocznych archiwów SB.

Niepoprawny romantyk. Kochał miłością straceńczą. Jego małżeństwo z Anną Dymną było na ustach wszystkich. Była miłością jego życia. Ona do dziś uważa go za życiowego przewodnika.

Genialny i wszechstronny. Trwonił talenty, gardził sławą. Stworzył Piwnicę pod Baranami. Dziś pozostaje legendą, niezapomnianym twórcą piosenki Czarne anioły i skeczu Na przykład Majewski.

Wiesław Dymny przeszedł do historii, ale on tu jeszcze wróci!”

(źródło opisu i okł.: www.znak.com.pl)

Sprawdź dostępność w katalogu

Pozostałe nowości i bestsellery wydawnictwa Znak na stronie www.znak.com.pl



Dziennik roku chrystusowego

Dziennik roku chrystusowegoJacek Dehnel, Dziennik roku chrystusowego. Grupa Wydawnicza Foksal, 2015

„W trzydziestym trzecim roku życia Jarosław Iwaszkiewicz wdaje się w romans, pisze wiersze i dużą część Kochanków z Werony. Gogol wydaje świeżo ukończone Martwe dusze. Jacek Dehnel zaś swój rok chrystusowy tuż po północy rozpoczyna obejrzeniem Kubrickowskiego Lśnienia.

Obrosły religijną symboliką, trzydziesty trzeci rok życia upływa Dehnelowi z jednej strony prozaicznie – remontuje kuchnię, gotuje, chodzi na zakupy, na pocztę, spotyka się ze znajomymi, z przyjaciółmi, chadza na koncerty, czyta książki – ale i w sposób charakterystyczny dla pisarza: opisuje swą pracę nad felietonami, opowiadaniami i nad nową powieścią, Matką Makryną. Poza tym spotkania autorskie, odczyty, wywiady, rozdania nagród, ploteczki z literackiego świata, barwne podróże.  Autor nie stroni też od komentowania otaczającej go rzeczywistości, dając upust swojemu publicystycznemu temperamentowi. Niektórzy mogą się obrazić…”

(źródło opisu i okł.: www.grupawydawniczafoksal.pl)

Sprawdź dostępność w katalogu

Zrealizowano ze środków finansowych Biblioteki Narodowej w ramach Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa.

Biblioteka Narodowa

Narodowy Program Rozwoju Czytelnictwa



Życie to jednak strata jest

Andrzej Stasiuk, Dorota Wodecka, Życie to jednak strata jest. Wydawnictwo Czarne, 2015

„Jeden z najwybitniejszych polskich pisarzy, laureat Nagrody Nike w cyklu rozmów z dziennikarką „Gazety Wyborczej”.

Zapis ich spotkań to niekończąca się opowieść Andrzeja Stasiuka o życiu i książkach, o kobietach i miłości, o podróżach i samochodach, o Polsce i Rosji, o religii i polityce. Czytelnik wyrusza za nim w podróż z Wołowca na Podlasie, do Albanii i na Wschód aż do Mongolii i  Chin, a przede wszystkim po wewnętrznym krajobrazie osobistych wspomnień, gdyż – jak mówi Stasiuk – „Moje życie jest moim zawodem”.”

Życie to jednak strata jest. Andrzej Stasiuk w rozmowach z Dorotą Wodecką na kanale Wydawnictwa Czarne (copyright Wydawnictwo Czarne)

(źródło opisu i okł.: www.czarne.com.pl)

Sprawdź dostępność w katalogu



Dzienniki i zapiski 1951

Agnieszka Osiecka, Dzienniki i zapiski 1951. Wydawnictwo Prószyński Media, 2014

„Agnieszka Osiecka prowadziła zapiski całe życie. Miała tak wielką potrzebę opisywania rzeczywistości, że gdy nie miała przy sobie „dziennikowego zeszytu”, zapisy pojawiały się w jakimś podręcznym notesie. Widać to w oddawanym do rąk Czytelników II tomie „Dzienników”.

Jest rok 1951, w Polsce panuje stalinizm, Agnieszka ma prawie 15 lat i jest w klasie przedmaturalnej. Należy do ZMP, ale żyje pełnią życia nastolatki: koleżeńskie zwierzenia i intrygi, miłości, sport; przeżywa też rozstanie rodziców i snuje wiele nad wiek dojrzałych rozważań o filozofii, religii, o… życiu.
„Dzienniki” to klucz do poznania Agnieszki Osieckiej oraz korzeni jej twórczości.”

(źródło opisu i okł.: www.proszynski.pl)

Sprawdź dostępność w katalogu

„Zrealizowano ze środków finansowych Biblioteki Narodowej w ramach Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa”.

 

 

Biblioteka Narodowa

Narodowy Program Rozwoju Czytelnictwa



Uparte serce. Biografia Poświatowskiej

Uparte serce. Biografia PoświatowskiejKalina Błażejowska, Uparte serce. Biografia Poświatowskiej. Wydawnictwo Znak, 2014

„Halina Poświatowska pisze wiersze z potrzeby serca. Serca słabego i zdradliwego. Każde jego uderzenie od wczesnego dzieciństwa przypomina o śmierci. Przy każdym szybszym kroku pozbawia ją oddechu, powołuje dławienie w krtani i kłucie w płucach. Nie pozwala bawić się z rówieśnikami, swobodnie spacerować ani tańczyć. Uniemożliwia studiowanie, bo pragnienia i ambicje muszą przegrać z wysokimi schodami. Serca, które mimo swoich ograniczeń, a może właśnie z ich powodu, każe jej gnać przez życie bez opamiętania.

Biografia Haliny Poświatowskiej to poruszająca opowieść o krótkim, lecz intensywnym życiu jednej z najpopularniejszych polskich poetek. Zadebiutowała w wieku 21 lat. W tym samym roku została wdową po szczęśliwym, choć krótkim małżeństwie. Uratowała ją operacja serca, przeprowadzona w Ameryce dzięki hojności tamtejszej Polonii. Nie na długo. Zmarła w wieku zaledwie 32 lat. Kalina Błażejowska odsłania jej nieznaną twarz: zbuntowaną, ironiczną, daleką od sentymentalnego wizerunku, z którym jest kojarzona.

Przede wszystkim jednak to książka o odwadze i pragnieniu życia, o sprzeciwie wobec nieuniknionego, o potrzebie zmysłowego potwierdzania swojego istnienia, wśród światła, kolorów i zapachów. To historia niezależnej kobiety, która próbuje okpić los i uciec od przeznaczenia, ratunku szuka w miłości i poezji, od samego początku naznaczonych śmiercią. Kobiety, która do samego końca nie pozwala, by ktokolwiek decydował o jej życiu za nią.”

(źródło okł. i opisu: www.znak.com.pl)

Sprawdź dostępność w katalogu

Pozostałe nowości i bestsellery wydawnictwa Znak na stronie www.znak.com.pl



Zofia Kossak. Opowieść biograficzna

Joanna Jurgała-Jureczka, Zofia Kossak.Opowieść biograficzna. Dom Wydawniczy PWN, 2014

„Zofia Kossak, primo voto Szczucka, secundo voto Szatkowska wywodziła się z niezwykłego rodu i właśnie to dziedzictwo zdeterminowało jej życie. Jednocześnie zaś, w myśl zasady noblesse obligue, zobowiązywało do pielęgnowania pamięci o familii i o jej losach przeplatających się z dziejami innych rodów. Dzięki wypełnionemu wobec potomnych zobowiązaniu pamiątki i dokumenty zachowane w muzeum pisarki w Górkach Wielkich mówią dziś wiele o rodzinie Kossaków i o niej samej.

Była żoną, matką, zgodnie z rodzinną tradycją studiowała malarstwo, by w końcu zostać pisarką, której proza historyczna, w tym Błogosławiona wina i Krzyżowcy, czytana jest do dziś. Więźniarka Auschwitz i Pawiaka. Jej dramatyczne losy okupacyjne stanowiły cenę za zaangażowanie w ruch oporu i niesienie pomocy Żydom, do czego skłoniły ją głęboka wiara i współczucie. Po upadku Powstania Warszawskiego, w którym brała udział, trafiła do Londynu i wiele lat spędziła w Kornwalii, gdzie razem z mężem hodowała owce.

Jak podkreślają wszyscy, którzy się z nią zetknęli, była osobą prawą, rozumiejącą, niosącą pomoc potrzebującym, odważną zarówno w głoszonych poglądach, jak i w postępowaniu. Piękny portret Zofii Kossak, kreślony na podstawie listów, pamiętników i wspomnień, przywraca jej postać współczesnemu czytelnikowi.

Była kobietą niezwykłą, „bożym szaleńcem”, mówili o niej: świetlana postać, najszlachetniejszy płomień, natchnienie Polski podziemnej, najdzielniejsza z dzielnych, bohaterska „Weronika”, nieustraszona „Ciotka”, osoba życzliwa, pełna wdzięku i uśmiechu, o żywych, rozświetlonych oczach, wspaniała kobieta o miłym sposobie bycia, przyciągająca ludzi młodych dzięki swej promieniującej naturze, prostocie, niezachwianej wierze i pogodzie ducha.”

(źródło recenzji: www.dwpwn.pl)

Sprawdź dostępność w katalogu



Jestem Tyrmand, syn Leopolda

jestemMatthew Tyrmand, Kamila Sypniewska, Jestem Tyrmand, syn Leopolda. Wydawnictwo Znak, 2013

„Kiedy matka jest wściekła, mówi, że jestem tak samo jak on przeświadczony o słuszności swojego zdania, tak samo uparty i tak samo przekonany o swojej niezniszczalności. Kochał tłuste sery, czerwone wino, ignorował lekarzy, którzy kazali mu przejść na dietę. Żył na całego, szybko odszedł.

Nazywam się Matthew Tyrmand. Lubię swoje nazwisko. Lubię być synem Leopolda, choć właściwie nigdy nie miałem ojca. Żyję w dwóch światach, które dzieli ocean.
W Ameryce włóczę się po Brooklynie i zarabiam na Wall Street. W Polsce kocham kobiety i piję wściekłe psy.

Ojciec przekazał mi w genach niezgodę na głupie ideologie i skłonność do gadulstwa. Uwielbienie dla pięknych blondynek i chęć koloryzowania własnej historii. Nie zdążył jednak przekazać swojej ojcowskiej miłości. Niedawno założyłem profil na Facebooku i natychmiast zasypały mnie wiadomości: „Rany boskie! Matthew Tyrmand – Leopold, tylko bez okularów”. Przestałem być synem bez ojca.

Wiem o jego barwnych skarpetkach i miłości do jazzu. Namiętnie, choć na razie tylko po angielsku, czytuję „Złego”. Ponieważ sam nie potrafiłem tego zrobić, Google przetłumaczył moje podanie o polski paszport. Teraz mogę szukać taty także w Polsce. Jesteśmy do siebie podobni. Jestem Tyrmand, syn Leopolda.”

(źródło recenzji: www.merlin.pl)

Sprawdź dostępność w katalogu


Zrealizowano ze środków finansowych Biblioteki Narodowej



Mój brat czarodziej

mójAnna Czerwińska-Rydel, Mój brat czarodziej. Wydawnictwo Akapit-Press, 2013

„Julian Tuwim – wynalazca wymyślnych zapachów i twórca domowych perfum, chemik, zielarz, magik, pirotechnik, zbieracz znaczków, węży, jaszczurek i żab, był dla swojej siostry panaceum na wszystkie nieszczęścia. Z każdej katastrofy ratowała ją już samą obecność tego, który potrafił zaczarować w słowa nawet najbardziej szarą łódzką zwyczajność. Jego prawdziwe nazwisko, Towim, po hebrajsku znaczy dobry. To o nim jest ta historia.”

(źródło recenzji: www.merlin.pl)

Sprawdź dostępność w katalogu



Kronos

KronosWitold Gombrowicz, Kronos. Wydawnictwo Literackie, 2013

„Przygody erotyczne z osobami obojga płci, kłopoty finansowe, niedomagania starzejącego się ciała – w „Kronosie” nie ma tematów tabu. Ponad czterdzieści lat po śmierci pisarza wdowa po Witoldzie Gombrowiczu ujawnia jego intymne, często kontrowersyjne zapiski. Zapowiada się jedno z największych wydarzeń literackich XXI wieku.

Legendy i plotki o tym tekście krążyły od wielu lat, jednak zaledwie kilka osób miało dostęp do rękopisu. Rita Gombrowicz wiedziała, że „Kronos” jest dla męża szczególnie ważny. Segregator z tymi notatkami miał być jedną z pierwszych rzeczy ratowanych w razie pożaru. Do zapisków zajrzała dopiero po śmierci pisarza w 1969 roku, korzystając przy tym z pomocy Marii Paczowskiej, ponieważ sama nie znała języka polskiego. Manuskrypt, uznany za zbyt osobisty, by nadawał się do publikacji, trafił pod łóżko Rity Gombrowicz, gdzie przeleżał ponad czterdzieści lat. Wdowa po pisarzu długo biła się z myślami, radziła przyjaciół i ostatecznie zdecydowała się przedstawić te notatki szerszej publiczności. Sekretny dziennik Gombrowicza z całą pewnością wywoła niejedną burzę i zażartą dyskusję, nie tylko w środowisku badaczy literatury.

Czy „Kronos” jest ostatnim przesłaniem Witolda Gombrowicza? Jego ostatnią prowokacją? A może dowodem na zwycięstwo z Formą?

W „Kronosie” pisarz próbuje zrekonstruować czas miniony i przyjrzeć się własnemu życiu jako chronologicznej serii zdarzeń. Powstaje w ten sposób szczególne kalendarium, ukazujące całe życie artysty w jego złożoności. Lektura tych zapisków rzuca nowe światło na takie utwory Gombrowicza jak „Trans-Atlantyk” czy „Pornografia”. „Kronos”, który powstawał równolegle z oficjalnym „Dziennikiem”, może być traktowany jako jego swoiste uzupełnienie. Notatki często są skrótowe, pospieszne, zupełnie niezrozumiałe dla niewtajemniczonych, dlatego książka opatrzona została szczegółowymi przypisami.”

(źródło recenzji: www.merlin.pl)

Sprawdź dostępność w katalogu